VOOR EEN LIMBURG ZONDER GENDERKLOOF
Slide background

Tamara van Bogaert: Het COC blijft altijd nodig


Gladjes. Zo is de coming out van Tamara van Bogaert op haar negentiende verlopen. Tussen de broodjes, eitjes en versgeperste jus legde de Maastrichtse uit dat ze die nacht niet thuis had geslapen, maar bij een vrouw. Haar vader vroeg of het gezellig was. Toen zij bevestigend antwoordde, zei hij: “Nou, daan is ut toch allemaol good.” Je hoopt dat iedereen op deze manier uit de kast kan komen.

Fotocredit: Rtv Maastricht






Het zou de normaalste zaak van de wereld moeten zijn om te houden van wie je wilt, maar dat is het nog steeds niet voor iedereen. In gesprek met de nog maar 30-jarige directeur van het COC Limburg over haar werk, acceptatie, discriminatie en hoe ze de toekomst ziet.

Schrijnende verhalen genoeg
“Het was geen verrassing. Mijn vader verwachtte al dat ik wellicht met een vrouw zou thuiskomen. En eigenlijk, het maakte hem helemaal niets uit. Dat is zo fijn. Ook familie en vrienden van me wisten het en accepteerden het meteen. Natuurlijk is niet alles rozengeur en maneschijn. Een paar vrienden – en eigenlijk wil ik die niet eens zo noemen – zijn afgevallen. Verder heb ik zelf gelukkig nooit vervelende dingen meegemaakt. Maar ik ken helaas genoeg schrijnende verhalen. Het totaal niet accepteren. Het huis uitzetten. Niet meer de straat op mogen.”

Werk aan de winkel
“Ik wilde op een gegeven moment vrijwilligerswerk gaan doen. En omdat ik tot mijn 24ste nog nooit gehoord had van het COC Limburg, terwijl zij toch de belangen behartigen van LHBTI’ers, heb ik me daar aangemeld. Er was werk aan de winkel. Helaas was voorlichting geven niet te combineren met mijn fulltime baan op dat moment. Wel heb ik in allerlei werkgroepen gezeten. In oktober 2017 ben ik bestuurslid geworden in goed overleg met de toenmalige gedeputeerde. Ik werkte toen namelijk bij de Provincie Limburg voor de Sociale Agenda. En COC krijgt subsidie van diezelfde Provincie. Het was geen enkel probleem als ik me maar ver hield van COC-zaken in mijn werk.”

Directeur COC Limburg
“De eerste tijd was een beetje rommelig met het nieuwe bestuur. We waren er daarom snel over uit dat er iemand op kantoor moest komen met hart voor de zaak. En tegelijkertijd wilden we een nieuwe invulling geven aan de verschillende functies. Ik heb toen samen met het bestuur een nieuwe functie geschreven: uitvoerend directeur. Bij de Provincie was het niet duidelijk wat met mijn baan ging gebeuren en dus heb ik meegedaan met de sollicitatieprocedure. En met succes. Per 1 februari 2019 ben ik directeur COC Limburg. Nu kan ik me fulltime bezighouden met het LHBTI-beleid en er samen met veel samenwerkingspartners voor zorgen voor meer bekendheid én acceptatie.”

Regenboogsteden
“Overleggen, overleggen, overleggen. Dat is wat ik doe. En dus ook: veel verslagen schrijven. Subsidies aanvragen. Werkgroepen opzetten. Mijn mailbox zit altijd stampvol. Ik overleg veel met gemeenten. COC Limburg is hun sparringpartner. Met alle regenboogsteden Maastricht, Heerlen, Sittard, Venlo, Weert en Roermond samen, en Venray, maken we afspraken. De steden (behalve Venray) krijgen Regenbooggelden vanuit de Rijksoverheid  en hiervoor worden in samenwerking met COC Limburg activiteiten en evenementen georganiseerd. Zoals voorlichtingen op scholen, activiteiten voor jongeren, zodat ze sociale contacten op kunnen doen. En ook leuke bijeenkomsten voor ouderen.”

Schijnacceptatie
“We zijn op de goede weg, maar die weg is wel nog heel lang. Zolang als 2 vrouwen of 2 mannen erover moeten nadenken of ze ergens hand in hand kunnen lopen, is het COC heel hard nodig. Het is ongelooflijk en onbegrijpelijk, maar discriminatie op basis van geaardheid is niet strafbaar. Het staat niet in de grondwet. Wel als er gediscrimineerd wordt op basis van religie, cultuur of huidskleur dan is iemand strafbaar. Dat maakt me ontzettend boos en verdrietig. En mijn bloed komt echt tot het kookpunt als mensen zeggen dat Nederland een tolerant land is. Het lijkt een positief woord ‘tolerantie’, maar het betekent voor mij ‘schijnacceptatie’. Dat zegt genoeg.”

Gun mensen de tijd
“Uit de kast komen is voor veel mensen heel spannend. Logisch ook. Je weet nooit hoe iemand gaat reageren. Kies in ieder geval een goed moment. Ga rustig zitten. Leg emoties in het gesprek. En het voornaamste: accepteer de reactie van bijvoorbeeld je ouders ook als die niet meteen positief is. Jij hebt misschien zelf jaren gedaan om aan het idee te wennen. Realiseer je dat je ouders het misschien niet zagen aankomen en nu hun verwachtingen over de toekomst moeten bijstellen. Dat kan heel shocking zijn. Schrijf hen niet gelijk af omdat je had gehoopt dat ze het meteen prima zouden vinden. Gun hen ook de tijd om aan de nieuwe toekomst te wennen en deze te accepteren.”

De toekomst door mijn (regenboog)bril
“Over 10 jaar zijn seksuele geaardheid en genderidentiteit opgenomen in de grondwet als strafbaar feit op basis van discriminatie. Het COC is dan nog altijd nodig. Iets meer op de achtergrond, want onze samenwerkingspartners zijn zo sterk dat alles bijna vanzelf gaat. Iedereen spreekt elkaar aan als hij onrecht ziet op wat voor gebied dan ook, zodat iedereen zich veilig voelt binnen onze samenleving. Laten we hopen dat dit allemaal een feit is rond 2030. Of eerder.”

Laat de nieuwe toekomst maar beginnen
“In ons nieuwe huis ga ik samen met mijn vriendin aan een nieuwe toekomst beginnen. Dit is een fijn plekje in een veilige en vertrouwde omgeving voor de komende 30, misschien wel 40 jaar. Met de zon en een big smile op mijn gezicht geniet ik met volle teugen in onze tuin.”

Artikel geschreven door Sylvia Beugelsdijk



POPULAIR

Oog hebben voor elkaar is belangrijker dan ooit. Juist nu moeten we ervoor zorgen dat zo veel mogelijk mensen kunnen blijven deelnemen aan onze samenleving. Daarom zijn er tal van initiatieven en projecten die participatie van kwetsbare groepen in de samenleving willen bevorderen.

 

Tijdens de eerste online bijeenkomst is er gekeken hoe vrouwen alle ballen in de lucht houden en de balans tussen werk en zorgtaken behouden. Nu willen we graag tijdens een tweede bijeenkomst de behoeften en ideeën die toen zijn opgehaald uitwerken tot concrete actiepunten.

Samen met Wendy Linders Ladies’ Circle Roermond, Linda Van Nieuwkerk penningmeester FAM! en Lucas Borsboom, Round Table he Netherlands maken we een statement tegen geweld tegen vrouwen.  

Vorig jaar stonden deze mannen in de rij om een stopteken te maken tegen gendergeweld. Een fysieke rij vormen kan dit jaar helaas niet, maar een digitale rij wel!

In 2012 kreeg ik met 19 weken te horen dat mijn baby dood in mijn buik zat. Ik was alleen bij de verloskundige en wist niet wat mij allemaal stond te gebeuren. Gelukkig werd ik door mijn verloskundige super begeleid. Ze belde mij na de bevalling zelfs in haar eigen tijd om te vragen hoe het met mij ging.

 

Wist jij dat mannen meer verdienen omdat ze man zijn? Wist jij dat Nederlandse vrouwen vandaag gemiddeld nog steeds 14,8 procent minder verdienen dan mannen? 'Ik wist dit ook niet. Nu ik dat wel weet, wil ik er iets aan doen. Dat kan ik niet alleen, daarbij heb ik jullie hulp nodig!'

 

Hoe Corona ook een verandering in zorgtaken teweeg brengt. Tijdens de vorige lockdown zijn bijna een kwart van alle vaders meer voor de kinderen gaan zorgen.

Wie zijn deze vaders en bestaat de kans dat zij dit blijven doen? Want dat zou een boost kunnen geven aan de nog altijd trage emancipatie in Nederland. 

Wat heel moeilijk is, hoeft niet onmogelijk te zijn. Veel Islamitische jongeren blijven in de kast. Om hun familie te sparen. “Ze zetten hun eigen geluk aan de kant en offeren zichzelf op voor het geluk van hun familie. Heel schrijnend,” vertelt Bouchaïb Saadane, die in het dagelijks leven onder andere voorzitter is van PPD Limburg, Provinciaal Platform voor Diversiteit. Een emotioneel gesprek over homoseksualiteit, familie-eer en verstoting. En de toekomst. Is er hoop op een plek voor iedereen?!

Hoe diverser je netwerk, hoe groter de kans op nieuwe contacten. Elk informeel contact heeft zo zijn eigen waarde en functie. Alle directe en minder directe contacten vormen samen het sociaal kapitaal van de werkzoekende. Voor het vinden van werk is het vooral belangrijk om uit de ‘bubbel van bekende contacten’ te breken en nieuwe ontmoetingen aan te gaan.

19 jaar is Gülce Baran. De van oorsprong Turkse woont al vanaf haar zesde in het Midden-Limburgse Echt. Nu loopt ze stage bij FAM! Netwerk als management assistent. Ze komt hier met thema’s in aanraking waarvan ze niet wist dat ze een issue zijn.

“Er is zoveel ongelijkheid tussen vrouwen en mannen. Dat is echt niet eerlijk. Daar moeten we iets aan doen.”

Kweekvijvertrajecten 2019

TWEETS

CONTACT
Ons bezoek- en postadres is:
Produktieweg 1
6045JC Roermond

Tel: 0475-332491
Mail: info@famnetwerk.nl

GEOPEND
Wij zijn op maandag, dinsdag, donderdag en vrijdag telefonisch bereikbaar van 9.00 tot 13.00 uur.

Op woensdagen en ná 13.00 op de andere dagen, zijn wij beperkt telefonisch bereikbaar tot 17.00 uur.