VOOR EEN LIMBURG ZONDER GENDERKLOOF
Slide background

Mijn missie is het taboe te doorbreken. Mijn tip: luister maar dan luisteren zonder oordeel


In 2012 kreeg ik met 19 weken te horen dat mijn baby dood in mijn buik zat. Ik was alleen bij de verloskundige en wist niet wat mij allemaal stond te gebeuren. Gelukkig werd ik door mijn verloskundige super begeleid. Ze belde mij na de bevalling zelfs in haar eigen tijd om te vragen hoe het met mij ging.

 

Maar oh, wat voelde ik mij alleen. Niemand begreep mij. Mijn wereld stond stil en iedereen ging door. Er kwamen zelfs reacties van mensen zoals: “Gelukkig heb je al 3 kinderen”, of “Gelukkig heeft de natuur voor je gekozen”.

Zo vreemd vond ik dat. Waarom heerste hier zo’n taboe op? Waarom mocht ik geen verdriet hebben? Zo is mijn idee geboren om hier iets mee te gaan doen. Maar waar moest ik beginnen, en hoe? Het idee bleef, maar ik liep vast in de uitvoering.

In 2018 moest ik door een operatie 6 weken rust houden en toen las ik in een tijdschrift dat er een vrouw was die vrouwen opleidde tot miskraamcoach. Ik ben erin gesprongen en zo kreeg mijn idee nog meer leven.

Alles was begin 2020 klaar, mijn praktijk, mijn flyers, mijn site, maar toen kwam Corona. Alles lag stil. Ondanks dat ging toch mijn werktelefoon, een gezin zocht hulp. Ze hadden al verschillende miskramen gehad en kwamen er samen niet meer uit. Wat mij tijdens de intake opviel, was dat ze alles verkleinde. Ze had tijdens één van haar bevallingen over de grond gekropen van de pijn, toch sprak ze over een bevallinkje. Iemand had namelijk de opmerking gemaakt: “Alsof jij weet hoe het voelt om te moeten bevallen! Het was toch nog niets?”. Ook haar verloskundige had haar eigenlijk aan haar lot overgelaten. Ze spraken maar zo min mogelijk met de buitenwereld over hun ervaringen om vervelende reacties te voorkomen.

Eigenlijk alle moeders die bij mij komen hoor ik dit zeggen. Ze voelen zich alleen, niet gehoord en niet begrepen. Ze krijgen reacties zoals: “Er was nog geen hartslag dus het was toch nog niets?”, “Wat heb je liever, een gehandicapt kind of dit?” of “Treur niet, je bent nog jong, wie weet wat er komen gaat”. Maar vergeten mensen dat deze moeders wel een positieve test in hun handen hebben gehad? Het geluk even hebben mogen voelen en verandering in hun lichaam hebben mogen ervaren?

Ik vind het echt pijnlijk om deze dingen te horen, want ook verdriet hoort erbij in ons leven.

Ik ben Susan Cuppen, 40 jaar, gelukkig getrouwd en moeder van 5 kinderen (4 levenden en een late miskraam met 19 weken).

Bijna 21 jaar heb ik in de zorg gewerkt en de laatste 8 jaar heb ik gedroomd over mijn missie. Mijn missie is het taboe te doorbreken.

Elke vrouw, elke ouder mag gehoord worden na deze heftige ervaring, hoe pril de zwangerschap ook was. Ze moeten de ruimte krijgen om zijn of haar verhaal te delen.

Mijn gouden tip is dan ook: luister, maar zonder oordeel. Je hoeft niets te zeggen.

Mijn missie is gestart en ik hoop dat jullie met mij mee gaan op deze missie…



POPULAIR

Positief staat ze in het leven. Maar dat betekent niet dat ze het soms niet zwaar had. Lisette Janssens heeft heel wat – zoals ze het zelf zegt – heuveltjes en drempeltjes moeten nemen om te zijn waar ze nu is. De Roermondse heeft na een scheiding haar twee kinderen alleen opgevoed en verloor buiten haar schuld vele banen. Hoeveel pech kun je hebben, dacht ze vaker. Toch bleef ze altijd maar doorgaan. Nu is haar leven op orde, heeft ze een lieve vriend, is ze in het bezit van een fijne, vaste baan, helpt ze anderen met hun financiën en er is nog iets met een wens op haar bucketlist, die totaal niet voor de hand ligt. Lezen dus…

We gaan weer beginnen, natuurlijk wel nog even online. In aanloop naar ons nieuwe kweekvijvertraject starten we met de online Kweekvijver kick-off & reünie Zet het al in je agenda. Het belooft een mooi en interactief programma te worden. Zorg dat je erbij bent!

De kweekvijvers hebben de afgelopen jaren hun succes bewezen. Vrouwen hebben veel in hun mars, maar niet altijd het netwerk, het zelfvertrouwen of de juiste handvatten om dit om te zetten naar succes. In aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen starten we dit jaar weer met een nieuw traject.

Een gesprek of traject met een coach kan helend werken. Dat heeft Dyonne Heijnen (45) uit Nederweert een aantal jaren geleden zelf ervaren. Ze was juriste en zat gevangen in een burn-out. Een paar jaar later raakte ze opnieuw overspannen door te hard en te veel werken en geen nee te durven zeggen.
De eerste vraag van haar coach in die tijd zal Dyonne altijd bijblijven en stiekem gebruikt ze hem zelf ook geregeld: Wat wil jij nu eigenlijk? De vraag was zo confronterend dat ze uren en uren huilde, maar van daaruit ging er wel binnen in haar een vuurtje branden. Ze ging op zoek naar wat ze écht wil in haar leven en waar ze intens happy van wordt. En dat heeft ze gevonden…

De tweede lockdown. Dit keer alleen in de winter; het is koud en nat en snel donker. De rek is er wat uit. Kortom, voor niemand een makkelijke tijd.

Voor de één is het eenzaam, voor de ander niet te doen druk. Het combineren van werk en zorg staat onder spanning. Kinderen thuis onderwijzen of bezighouden, opa’s en oma’s verzorgen, het huishouden, je werk. Het is veel, héél veel.

Kweekvijvertrajecten 2019

TWEETS

CONTACT
Ons bezoek- en postadres is:
Produktieweg 1
6045JC Roermond

Tel: 0475-332491
Mail: info@famnetwerk.nl

GEOPEND
Wij zijn op maandag, dinsdag, donderdag en vrijdag telefonisch bereikbaar van 9.00 tot 13.00 uur.

Op woensdagen en ná 13.00 op de andere dagen, zijn wij beperkt telefonisch bereikbaar tot 17.00 uur.