VOOR EEN LIMBURG ZONDER GENDERKLOOF
Slide background

Mayra Parra Perez







In 2011 verruilde de nu 35-jarige Mayra Parra Perez – met het diploma tot arts op zak – haar geboorteland Venezuela voor Spanje om verder te studeren als longarts. In haar droomjaar tot nu toe, 2016, haalde ze haar felbegeerde papiertje en ontmoette ze ook de man van haar dromen. Een Nederlander. In perfect Nederlands – oké wel met een accent, maar dat is niet erg – vertelt ze zoal over haar uitgesproken wens op 7-jarige leeftijd om later arts te worden, haar moeder die ze zo bewondert en mist, haar man en over het verdriet dat ze nog niet als longarts in Nederland aan de slag mag.




Moeder wees de weg
Mayra woonde in Venezuela met haar moeder, broer, zus en haar oma onder één dak. Haar moeder deed er alles aan om genoeg geld te verdienen, wat niet altijd makkelijk was. Soms was er zelfs geen geld om te eten. “Mijn moeder was een bewonderenswaardige vrouw. Zonder haar had ik het allemaal niet gered. Ze was er altijd voor mij. Met de weinige kansen die het leven haar bood wees ze ons de weg naar een gelukkig leven en heeft ze ons de kans gegeven ons te ontwikkelen. Ze is helaas in 2014 gestorven aan de gevolgen van een beroerte. Heel plotseling.” Mayra was toen in Spanje en heeft dus geen afscheid van haar kunnen nemen. Ze heeft het er nog steeds moeilijk mee. Ondanks dit grote verlies zit ze niet bij de pakken neer.

Lifechanging beslissingen
De Venezolaanse heeft drie belangrijke beslissingen genomen in haar leven. Op 7-jarige leeftijd zei ze – hoe jong ze ook was – heel stellig tegen haar moeder dat ze later dokter wilde worden. “Mijn moeder lachte er een beetje om, want ze dacht dat verandert nog wel. Maar niet dus. Ik zette door. Met veel steun van haar, mijn broer en zus heb ik op mijn 23ste het diploma behaald in Venezuela.”

Mayra wilde zich heel graag specialiseren tot longarts en wist dat ze deze studie beter in Spanje kon gaan volgen. Haar besluit stond vast: ze ging naar Zuid-Europa. Het was een enorme stap, maar met de betere technologie en behandelingen daar, wist ze dat dit een goede keus was. “En hierdoor kon ik mijn familie wat teruggeven: geld. Ik kon iets terugdoen wat zij altijd voor mij hadden gedaan. Dat voelde goed.”

Ze studeerde in 2016 af als longarts en 1 maand later ontmoette ze haar man Roel Metsemakers. Hij nam in Malaga deel aan een voetbaltoernooi. Niet als speler, maar als scheidsrechter. Drie maanden later hadden ze een relatie. “Eén jaar daarna deed hij me een aanzoek. Toen kwam mijn derde belangrijke beslissing: ja zeggen tegen de man van mijn dromen. Hij is mijn steun en toeverlaat. Mijn alles. Eerst was mijn moeder dat voor mij, nu Roel. Hij is mijn tweede ‘angel’.”

Mensen beter maken
Waarom de Zuid-Amerikaanse al zo jong wist dat ze arts wilde worden? Daar is ze heel duidelijk over. Er was geen voorbeeld in de familie of in hun straat of kennissenkring. Nee, haar oudoom stierf en ze vroeg zich af waarom hij dood ging. “Ik vond het ontzettend interessant hoe het menselijk lichaam werkt. Ik wilde er meer over weten. Hoe mooi is het dat je iemand kunt genezen. Je stelt een diagnose en over een paar dagen, weken, maanden is iemand beter. Dat wilde ik ook.”

Nog altijd niet aan de slag als longarts
Des te frustrerender is het voor de longarts dat ze nog niet aan het werk mag in Nederland. Zeker in het begin van de coronacrisis was het alle hens aan dek, maar niet voor Mayra. Zij mocht wel als helpende aan de slag, maar niet voor het vak waarvoor ze geleerd heeft. Het kan niet aan haar Nederlands liggen, want dat is perfect. “Ik moet een BIG-registratie hebben om hier te werken. Ik heb hiervoor al een aantal toetsen volbracht, maar ik moet er nog meer doen. Als ik die met succes afgerond heb, kan ik onder supervisie van een Nederlandse arts aan de slag, maar er moet ook maar net een ziekenhuis me nodig hebben. Ik begrijp van andere artsen, onder wie een Cubaanse, dat het lang duurt. Dat is heel frustrerend. Ik wil niet afhankelijk zijn van mijn man en daarnaast is het belangrijk dat ik mijn vaardigheden als arts blijf oefenen. Misschien dat ik in België, net over de grens, wel aan de slag kan als longarts. Ik ben hier nu mee bezig om dit te onderzoeken. Dan kan ik me nuttig maken en in de tussentijd veel ervaring opdoen en na drie jaar in Nederland aan het werk.” Nu werkt Mayra voor 20 uur per week in een verpleeghuis in Elsloo. Dit is goed te combineren met de lessen Nederlands. Ze kan met haar collega’s ook de taal oefenen, behalve dan als ze Limburgs spreken.

Goed doen voor anderen
“Als ik in de toekomst kijk, zie ik me werken als longarts in een ziekenhuis. Daar ga ik veel patiënten helpen. Ik wil mijn familie in Venezuela kunnen ondersteunen. Ook hoop ik dat ik er vaker op vakantie kan gaan en hen kan laten overkomen naar Nederland. Wat ik heel belangrijk vind is goed doen voor anderen, vooral arme mensen en hun kinderen. Als vrijwilliger of in de vorm van donaties. In mijn huidige situatie lukt dat helaas niet.” Mayra’s droom is ook om kinderen te krijgen. Maar ze zegt er meteen lachend achteraan: we moeten wel tempo maken. Ze wil graag haar toekomstige kind(eren) bewust maken dat niet iedereen het goed heeft in de wereld. Ze is er zelf een voorbeeld van. Het is fijn om goed te doen voor anderen. Dat wil ze haar kind(eren) straks meegeven.

Gelukkige momenten
“Ik krijg van best veel dingen een lach op mijn gezicht. Als ik aan het verleden denk bijvoorbeeld dan zie ik mijn moeder en wat ze allemaal voor mij gedaan heeft. Ik heb heel veel mooie momenten met haar gedeeld. Ook gewoon naar de supermarkt gaan was fijn. Ik heb haar tenminste 25 jaar bij me gehad; anderen hebben dat geluk soms niet. Daar ben ik heel dankbaar voor. Nu word ik iedere morgen wakker naast mijn man. Dat maakt me heel gelukkig. Hij heeft vertrouwen in me, is altijd positief en draagt me op handen. Als de zon schijnt dan ben ik ook happy. Mijn broer en mijn drie nichtjes brengen ook een lach op mijn gezicht, iedere keer als ik ze spreek. Voor de toekomst zie ik een mooie carrière met een goede baan en een bijpassend salaris. Ik verheug me daar enorm op.”

Je hebt je leven in eigen hand
Mayra wil als afsluiting jou als lezer meegeven dat je zelf iets van je leven moet maken. Net zoals zij dat heeft gedaan.

“De omstandigheden waarin je zit en terechtkomt, bepalen 10% van je leven.
De besluiten die je zelf neemt, bepalen 90% van wat er gebeurt met je leven.”






POPULAIR

Al vijf jaar is Sanaa Al Ghazali (48) uit Syrië in Nederland. Met haar jongste dochter had ze in zeven maanden tijd al vijf asielzoekerscentra van binnen gezien toen ze herenigd is met haar man en twee oudste kinderen. Ze wonen nu met z’n vijven in Swalmen. De van oorsprong lerares Arabisch is hier bezig met een zorgopleiding speciaal voor statushouders, want ze wil niets liever dan aan het werk. Lees het verhaal over haar studie, haar kinderen, de Nederlandse taal, vooroordelen en meer.

Afgelopen week zijn wij verrast met een enorme stapel boeken die betrekking hebben op het vrouwenvraagstuk. Uiteraard kon Simone de Beauvoir hiertussen niet ontbreken.
De reden dat FAM! deze stapel boeken heeft ontvangen is helaas een verdrietige; het overlijden van Riny Pletzers. Zij is eind mei onverwacht overleden.

Een aantal tips van Ype Bote Bonnema wat je als bedrijf kunt doen om meer jongeren enthousiast te krijgen voor techniek!

Hij is historicus en gek van journalistiek, vindt het heerlijk om jazz te beluisteren en houdt van in cultuur snuiven en lezen. Over wie ik het heb: Paul Versteegen (56). Iedere werkdag komt zijn zeer herkenbare stemgeluid en dat van zijn vrouwelijke radiopartner je woonkamer, auto of kantoor binnen via L1 Vandaag.


Fotocredit: Luc Lodder

 

Haar stem klinkt als muziek in de oren. Toch is Kirsten Paulus absoluut geen nachtegaal, vertrouwde ze me toe. Als kleine meid van 8 jaar wist zij al dat ze nieuwslezeres wilde worden. Kleine Kirsten vertelde tijdens lange toiletbezoeken aan de wandtegeltjes het nieuws van die dag.

De ooit o zo verlegen bindster van bloemen is nu sinds jaar en dag een verbindster van mensen. Aangenaam: Agnes Stijnen. Overal waar je komt of kijkt, is de 60-jarige Melickse. Voor de camera, met een microfoon in de hand, als zelfstandig trouwambtenaar, als vrijwilliger bij Brownies & downieS, als lachyoga-coach.
En dan zijn we er nog niet. Ze vindt het heerlijk om mensen te verbinden. Of het nu in de echt is of tot pas geleden de gasten met uiteenlopende onderwerpen op de bank van Sjpek mit Eier. Dat is Agnes op haar best.

Onze nieuwsbrief is weer uit. Met tips van 'working moms', rolmodellen aan het woord, een interactieve workshop, het magazine over de Gezonde basisschool en meer.

>>> Lees hier de nieuwsbrief

De gezondheidszorg is van oudsher op het mannenlichaam gebaseerd en vrouwen - maar ook mannen - ondervinden hier nadelen van. Want mannen en vrouwen hebben vele overeenkomsten, maar verschillen ook in vele opzichten van elkaar: biologisch, psychisch, sociaal en cultureel.

 


Als kandidaat Europese verkiezingen behaalde Catharina Rinzema vorig jaar ruim 15.000 voorkeursstemmen.  Jonge vrouwen vertelden haar vaak dat zij niet weten hoe ze een gezin en een carrière kunnen combineren.

En nu in Corona tijd is dat een extra uitdaging! Productief thuiswerken, een liefdevolle moeder zijn en óók nog je relatie goed houden? In de reeks ‘Working moms’ geeft ze het woord aan inspirerende vrouwen.

Lees onderstaande interviews.

Fotograaf Anne van Zantwijk

Kweekvijvertrajecten 2019

TWEETS

CONTACT
Ons bezoek- en postadres is:
Produktieweg 1
6045JC Roermond

Tel: 0475-332491
Mail: info@famnetwerk.nl

GEOPEND
Wij zijn op maandag, dinsdag, donderdag en vrijdag telefonisch bereikbaar van 9.00 tot 13.00 uur.

Op woensdagen en ná 13.00 op de andere dagen, zijn wij beperkt telefonisch bereikbaar tot 17.00 uur.